Od tej pory Irańczycy atakowali zaciekle, nie licząc się z ilością ofiar. Trzykrotnie większa liczba ludności - gotowej zgodnie z tradycją szyicką do najwyższej ofiary i poświęcenia - pozwalała Iranowi zmobilizować rezerwy ludzkie, wystarczające dla zrównoważenia lub nawet przewyższenia sił irackich. W 1981 roku Iran przeszedł do ofensywy. W maju Irańczycy odbili Choramszar, a do czerwca sytuacja zmieniła się na tyle, że Husajn oferował zawarcie pokoju w zamian za wycofanie z zajmowanych obszarów. Teraz jednak Chomeini pragnął niekwestionowanego zwycięstwa. Siły irańskie zaatakowały terytorium Iraku. Wojna przybrała charakter długotrwałego konfliktu obliczonego na wyczerpanie wroga. Obydwa kraje poniosły ogromne straty. Samoloty irackie atakowały irańskie szyby naftowe i tankowce. W odwecie, Iran atakował tankowce krajów arabskich w Zatoce Perskiej i zagroził całkowitym przerwaniem eksportu ropy z państw Zatoki przez zablokowanie Cieśniny Ormuz. Pociski rakietowe rujnowały miasta po obu stronach frontu. Wojna pochłonęła tysiące ofiar.