Sytuacja uległa zmianie, gdy szach rozbudował siły zbrojne i zaczął wspierać mniejszość kurdyjską w Iraku. Kurdowie stanowią 22-milionowy naród bez własnego państwa. Większość zamieszkuje Irak i Turcję. Od lat walczą o niepodległość. W końcu Irak został zmuszony do ustępstw i w roku 1975 w Algierze podpisano układ ustalający granicę na środku rzeki. Irakijczycy poczuli się upokorzeni, zwłaszcza, że Iran wbrew warunkom umowy nadal okupował kilka niewielkich wysepek należących do Iraku. W 1980 roku wydawało się. że przyszedł czas na rewanż. Saddam Husajn jednostronnie wypowiedział układ z Algieru i 22 września Irak uderzył na pogrążony w politycznym chaosie Iran. Początkowo wydawało się, że wojska irackie szybko pokonają siły Chomeiniego. Irakijczycy dysponowali lepszym uzbrojeniem, a przy tym działali z zaskoczenia. Armia iracka wdarła się daleko w głąb kraju, zajmując miasto Choramszar. Zagrożone były rafinerie ropy w Abadan. Iran znalazł się w niezwykle trudnej sytuacji politycznej, o czym może świadczyć próba uregulowania stosunków ze Stanami Zjednoczonymi. Zwolnieni zostali w końcu, po 444 dniach koszmaru, zakładnicy przetrzymywani po ataku tłumu na ambasadę amerykańską w czasie rewolucji. W zamian za to USA obiecały nie ingerować w sprawy wewnętrzne Iranu i zawiesić sankcje gospodarcze.