Rewolucja irańska w istotny sposób różniła się od zmian, jakie w XX wieku zaszły w krajach arabskich, w większości których władza kolonialna została zastąpiona przez miejscowe rządy świeckie. Naznaczona piętnem islamu polityka Iranu (często określana mianem muzułmańskiego fundamentalizmu) była zjawiskiem całkowicie nowym, do którego inne państwa odnosiły się z niepokojem. Było to o tyle uzasadnione, że już w lutym 1980 r. Chomejni zaczną! nawoływać do świętej wojny, której celem miało być rozszerzenia rewolucji muzułmańskiej. Dla fundamentalistów symbolem zia były przede wszystkim Stany Zjednoczone, które popierły szacha i stanowił symbol obcych wartości zachodnich. Kiedy w listopadzie 1979 roku irańscy studenci wtargnęli do ambasady USA w Teheranie i wzięli 53 dyplomatów amerykańskich jako zakładników, Chomejni popart ich akcję. Pomimo że ich pierwotne żądanie - wydanie szacha, który miał stanąć przed rewolucyjnym sądem - straciło wszelkie podstawy, po tym jak szach opuścił USA, a następnie zmarł w Egipcie w 1980 roku, to jednak zakładnicy zwolnieni zostali dopiero w styczniu 1981 roku, dzięki mediacji rządu Algierii.